Kitaplardan çok şey öğrendim ama öğrenmenin tek yolu onlar değil. Özellikle gerçek hayatta ve karakterinize gelince. Yirmi üç yaşındayken, bilge bir adam bana babasının gözünde asla erkek olmayan bir çocuğun hikayesini anlattı. Tüm başarıya, paraya, şöhrete ve dünyada hayal edebileceğiniz her şeye sahip olmasına rağmen. Hikayeyi dikkatle dinlediğimde, kalbim o çocuk olmayacağımı biliyordu. Basit olduğunu buldum. Açgözlü olma, çalma, yalan söyleme, aldatma, incitme, öldürme, kıskanma ama en önemlisi anneni babanı sev. Çünkü kimse seni onlardan daha fazla sevemez. Ve bu kahrolası bir gerçek.

 HUZUR Huzur aramak için çıktığım bu yolculukta huzurun en başından yanımda olduğunu öğrendim.  Bu arayışa önce evimden ayrılarak başlamak istedim (Uhh ) farklı şehirlere gittim yeni insanlarla tanıştım. Tanıştığım her insandan yeni bir şey öğrendim gezip dolaştığım her yerde yeni şeyler gördüm ve sonra anladım Bu dünyadaki hiçbir varlığın yerini alamayacak güzel bir aileye sahip bir ev.Beni yetiştiren şehir hakkında şu anda hissettiğim gibi hissetmek 20 yılımı aldı. Evim demek istediğim bir yer değildi. Yakında, 50 yaşında birinin zihniyeti ve tecrübesiyle 22 yaşında gencim. Sadece buralarda olduğumu söyleyelim. Mersin’den ayrıldığımdan beri, bir avuç dolusu farklı yeri eve çağırdım. Ama hayat bana ne kadar uzaklaşırsanız uzaklaşın, nereye giderseniz gidin, gerçek yolunuzun sizi her zaman gerçek yuvanıza geri götüreceğini öğretti. Bu dünyayı alt üst ettikten sonra kendimi birkaç kelimelik bir adam olarak buluyorum. 22 yaşında bir adamım yalnız yaşıyor ve h...